|
||||||
 |
12-05-2008, 05:07 PM
|
#1 |
|
کاربر فعال
 
تاریخ عضویت: Nov 2008
محل سکونت: مشهد
نوشته ها: 1,385
تشکرها: 2,943
دفعات تشکر شده در 1,327 پست: 3,058
|
لکنت زبان در کودکان و چگونگي درمان آن
لکنت زبان در کودکان لکنت زبان چیست؟ لکنت زبان نوعی اختلال گفتار است که مشکلاتی را در برقراری ارتباط با سرعت مناسب و به طور پیوسته و روان ایجاد می نماید. در واقع لکنت عبارت است از تکرار، کشش و یا قفل شدن غیر ارادی کلمه یا بخشی از کلمه که فرد قصد بیان آن را دارد. در اینجامعمولا همراه با تلاش برای بیان درست کلمات، تغییراتی نیز در سر گردن به شکل پلک زدن، شکلک در آوردن، لرزش فک، لبها و یا کج کردن سر دیده می شود. لکنت به طور معمول در چه زمانی شروع می شود؟ شروع لکنت به طور شایع در سنین 7 – 2 سالگی می باشد.معمولا بعد از 12 سالگی ابتلابه لکنت زبان دیده نمی شود، مگر در مواردیکه سانحه مغزی جدی اتفاق افتاده باشد. بنابراین لکنت در زمانی که کودک با سرعت زیاد در حال یادگیری زبان است به شکل تدریجی روع می شود. آیا لکنت زبان شیوع بالایی دارد؟ میزان شیوع لکنت در جمعیت کلی حدود یک درصد و در پسران سه برابر دختران می باشد. در خانواده هایی که پدر یا مادر سابقه لکنت داشته باشند، احتمال ابتلا در فرزندان سه تا پنج برابر بیشتر از خانواده هایی است که در آن ها مشکلی وجود ندارد. موفقیت های آموزشی، شغلی و اجتماعی می توانند تا حدودی تحت تاثیر لکنت قرار گیرند. با این وجود در طول تاریخ، افراد بر جسته و موفق زیادیوجود داشته اند که بیشتر عمرشان با این اختلال گفتاری همراه بوده اند. از جمله این افراد می توان وینسون چرچیل، سرایوسکی سینوتون، چارلز داروین ناپلئون اول و تئودورروزولت را نام برد. چرا کودک من لکنت دارد؟ واقعیت آن است که لکنت زبان بر اساس متغیرهایی شامل عوامل ژنتیکی و عوامل محیطی که روی هم تاثیر متقابل دارند به وجود می آید. بعضی کودکان برای ابتلا به لکنت زمینه آسیب پذیری موروثی دارند. اضطراب و تنش، باعث تشدید لکنت می شود ولی به نظر نمی رسد که در ایجاد آن نقشی داشته باشد. عواملی که سبب بروز اختلال می شوند کاملا با عواملی که سبب تداوم و وخامت آن می گردند متفاوتند و این عوامل ثانوی را می توان تحت کنترل قرار داد. آیا مشکلات مغزی می تواند سبب بروز لکنت شود؟ گزارش هایی از بررسی های تصویر برداری از مغز براین نکته دلالت دارند که شاید تفاوت های ظریفی درساختار و فعالیت مغزی بعضی بزرگسالان مبتلا با سایر افراد وجود داشته باشد، ولی ر حال حاضر دلایل مکتوبی وجود ندارد که نشان دهد این تفاوت ها بر نوع گفتار فرد موثر و یا عامل لکنت می باشند. مهم آن است که برای کمک به کودک نیازی نیست که منتظر به دست آوردن این اطلاعات باشیم، بلکه اکنون نیز می توانیم به او کمک کنیم. اگر کودک من از لکنت زبان دیگران تقلید کند آیا ممکن است خودش مبتلا به لکنت شود؟ خیر، اغلب افراد مبتلا بدون آنکه قبلا لکنت شخص دیگری را شنیده باشند شروع به لکنت کرده اند و تقلید کردن در ایجاد این اختلال جایگاهی ندارد. آیا لکنت می تواند پس از یک حادثه غیر منتظره یا ضربه ناگهانی شروع شود؟ در اغلب موارد شروع لکنت مانند بهبودی آن تدریجی است. لکنت بندرت پس از یک ضربه ناگهانی شروع می شود و اکثر کودکانی که این حوادث یا ضربه های غیر منتظره را تجربه می کنند به لکنت مبتلا نخواهند شد. پیش آگهی لکنت زبان و سیر آن چگونه است؟ به طور کلی 80-50 درصد تمام کودکان مبتلا به لکنت و بیشتر موارد خفیف به طور خود بخودی بهبود می یابند. از میان کودکانی که لکنت زبانشان تا بزرگسالی ادامه می یابد، فقط یک سوم موفقیت های شغلی و تحصیلی شان تحت تاثیر قرار می گیرد. البته در سنین دبستان ممکن است کودک دچار اشکال در برقراری ارتباط با همسن و سالان و مشکلات تحصیلی در اثر اجتناب از صحبت کردن در جمع کلاس شود. اگر کودک در محدوده سنین پیش دبستانی است و لکنت او به تازگی شروع شده، احتمال موفقیت و بهبودی بالاست ولی در کودکان سنین دبستانی که مدت زیادی است که دچار اختلال هستند، احتمال کمی وجود دارد که روانی گفتار به طور کامل به حالت طبیعی برگردد. بنابراین شناسایی و مداخله زودرس در این اختلال اهمیت زیادی دارد. آیا باید کودک مبتلا به لکنت را مثل سایر کودکان خود تربیت کنیم؟ تمام قوانین، مسئولیت ها، تشویق ها و محدودیت هایی را که در مورد سایر کودکانبه کار می برید، برای فرزند مبتلا نیز اجرا کنید. او باید خود را مانند بقیه همسن و سالان خود ببیند با این تفاوت که فقط گاهی لکنت پیدا می کند. البته در مواردی باید دقت بیشتری داشته باشید، گاهی انتظارات خارج از توان از وی داشتن، باعث افزایش فشار و تنش و در نتیجه تشدید لکنت او می شود. در کودکی که لکنت دارد، اختصاص دادن زمان کافی برای صحبت کردن وی احساس بهتری را در او ایجاد می کند و می تواند لکنت او را کاهش دهد. برای کمک به کودک، ما به عنوان والدین چه کارهایی می توانیم انجام دهیم؟ * با آرامش کامل به آنچه کودک می گوید گوش دهید نه به اینکه چگونه می گوید. * بگذارید خودش حرفش را تمام کند، شما جمله او را کامل نکنید. * هنگام صحبت کردن با او تماس چشمی داشته باشید. * کودک زمانی که خودش آغاز به صحبت می کند، راحت تر از زمانی است که از او سوالی پرسیده می شود، پس برای اینکه خودبخود سر صحبت را باز کند، با او در مورد فعالیتهایی که به آن ها علاقه مند است صحبت کنید و در فواصل چند لحضه سکوت کنید و در فواصل چند لحظه سکوت کنید تا اگر مطلبی دارد بیان کند. * برای پاسخ دادن به سوال به کودک فشار نیاورید. * پس از اینکه صحبتش تمام شد، با آرامش و با به کار بردن تعدادی از لغات خودش به او پاسخ دهید. * هرگز هنگام صحبت کوکدک از عباراتی چون زودباش، الان صحبت نکن کار دارم استفاده نکنید. * هرگز به او نگوییدکه چه کار کند تا لکنت نداشته باشد. عباراتی نظیر یواش، آهسته، نفس عمیق بکش، آرام تر صحبت کن از این قبیلند. * حداکثر روزی 15 دقیقه را به صحبت آرام با کودک اختصاص دهید. مثلا برای او کتاب بخوانید. * کودک را در فعالیت هایی که به خوبی از عهده آن ها بر می آید شرکت دهید و توانایی های او را تشویق کنید. * کودکانی که لکنت دارند، معمولا وقتی در گروه قرار می گیرند و همراه سایرین مطالبی را بیان می کنند یا شعر یا آوازی را از بر می خوانند، مشکلی ندارند، این موقعیت ها را برای کودک فراهم کنید. * کودک را در بهترین شرایط بدنی نگه دارید، بیماری جسمی به احتمال زیاد باعث افزایش لکنت می شود. کدامیک از مداخلات والدین می توانند باعث تشدید لکنت زبان گردند؟
لکنت و درمان آن یکی از حوزه های تخصصی کار گفتار درمانگران می باشد. در مواردی که فشارهای روانی موجود در روابط بین فردی، خانواده و ... در تشدید لکنت دخیل هستند، لازم است مشاوره روانشناختی یا روانپزشکی صورت گیرد و در صورت نیاز مداخلات دیگری نظیر روان درمانی فردی، خانواده درمانی و در موارد خاص درمان دارویی نیز صورت گیرد. آیا دارو درمانی در درمان لکنت کمک کننده است؟ دارو درمانی در درمان خود اختلال تاثیری ندارد، مگر اینکه دارو را در مورد اختلالات همراه با این مشکل که روی آن تاثیر منفی می گذارند، به کار ببریم. طول مدت برنامه درمانی چقدر است؟ در موارد خفیف به خصوص د کودکان پیش دبستانی تنها چند هفته و در موارد شدید گاهی تا 18 ماه به طول می انجامد. روشهای درمان لکنت زبان آيا لكنت زبان درمان پذير است؟ براي درمان آن چه راهي وجود دارد؟ بله لكنت زبان درمان پذير است و روشهاي مؤثري براي درمان وجود دارد كه مهمترين آنها گفتاردرماني است و توسط كارشناسان اين رشته انجام مي شود. با اين حال آنچه در درمان لكنت زبان اهميت دارد اين است كه والدين بدانند (يا اطرافيان بيمار و خود فرد مبتلا) كه درمانهاي لكنت زبان معمولاً طولاني است و براي تمام سنين (كودكان، نوجوانان و بزرگسالان) كاربرد دارد، به شرط آنكه بپذيريم لكنت زبان هم مثل بسياري اختلالات ديگر درمان سريع و معجزه آسايي ندارد. بد نيست بدانيد كه "چرچيل" نخست وزير موفق انگليس و سياستمدار معروف جهاني و بسياري از اشخاص معروف و موفق ديگر دچار لكنت بوده اند و خللي در زندگيشان ايجاد نشده، بنابراين والدين در صورت لكنت زبان كودكشان نبايد نگران باشند كه شايد باعث عدم موفقيت وي در تحصيل و زندگي گردد. نقش والدين در درمان لكنت زبان كودك چيست و اطرافيان فرد مبتلا چه بايد بكنند؟ ٭ در برخورد با فردي كه دچار لكنت زبان است (كودك يا بزرگسال فرقي نمي كند) از بيان عباراتي مثل "سعي كن آهسته تر صحبت كني" "نفس عميق بكش" و "آرام باش" خودداري كنيد در ضمن هرگز جمله فرد دچار لكنت را كامل نكنيد. ارتباط چشمي طبيعي را با فرد دچار لكنت حفظ كنيد ... ٭ سعي كنيد خسته به نظر نرسيد، فقط آرام و بطور طبيعي تحمل كنيد تا جمله تمام شود. همواره با او ملايم صحبت كنيد، ولي نه خيلي آرام كه غير طبيعي به نظر برسد. ٭ همچنين با رفتار و بيان خود به او نشان دهيد كه شما گوش مي كنيد كه چه مي گويد نه چگونه مي گويد. اگر با او تلفني صحبت مي كنيد، به ياد داشته باشيد كه او در صحبت كردن با تلفن مشكل دارد بنابراين تحمل كنيد و اگر گوشي را برداشتيد و صدايي نشنيديد قبل از قطع كردن مطمئن شويد كه در آن سوي تلفن فردي كه دچار لكنت است و سعي مي كند صحبت را شروع كند نيست. شخصي كه دچار لكنت است چه بايد بكند؟ چند راهكــــار در اين زمينه وجود دارد، از جمله اينكــــه: ٭ فردي كه دچار لكنت است علاوه بر درمان بايد هميشه سعي كند آهسته و آزاد صحبت كند و حروف صدادار را بكشد. ٭ با حركات شل و سبك لبها از روي كلمات بگذرد. ٭ از جايگزيني كلمات خودداري كند. فرار از برخي كلمات فقط ترس از تلفظ آنها را بيشتر مي كند. ٭ در صحبت رو به جلو برود. تكرار كلماتي كه بيان شده كمكي نمي كند. ٭ ارتباط چشمي طبيعي را با مخاطب حفظ كند. ٭ گهگاه در صحبت لكنت عمدي ايجاد كند! با قطع و تكرار عمدي مي توان احساس كنترل بهتري را بر روي تكلم در لحظه هاي حساس پيدا كرد. ٭ در جستجوي كارها و مسائلي باشد كه موقع لكنت مشكل را بيشتر مي كند. هر چه فرد خودش لكنتش را تجزيه و تحليل كند بهتر مي تواند هماهنگي دستگاه تكلم را برقرار كند. ٭ به ياد داشته باشد كه هدفش تكلم سليس تر و بهتر است نه تكلم بي عيب و نقص و ايده آل. حتي كساني كه هيچ لكنتي ندارند گاهي در صحبت كردن دچارمشكل مي شوند. ٭ به مخاطب خود بگويند كه لكنت دارند و هرگز لكنت خود را پنهان نكنند بلكه با آن مواجه شوند. ٭ اگر موقع صحبت دچار اضطراب و تنش مي شوند، آن را طبيعي تلقي كنند و از آن خجالت نكشند، چون عمداً دچار لكنت نشده اند. ٭ زمانهايي كه دچار لكنت بيشتر مي شوند فراموش كنند و مواقعي را كه در صحبت كردن موفق هستند بخاطر بسپارند. روشهـــاي درمانــــي دكتر برائتي روشهاي درماني اين عارضه، ابتدا رفتار درماني و در درجه بعد گفتار درماني را عنوان كرد و به ايسنا گفت: با توجه به اين كه فرد دچار لكنت زبان، به مرور زمان دچار مشكلاتي از قبيل عصبانيت و پرخاشگري، گوشهگيري و منزوي شدن، عدم اعتماد به نفس در صحبت كردن و همچنين افت تحصيلي در مدرسه ميشوند، در جهت درمان ابتدا بايست مشكلات رفتاري و روحي حاصل از اين عارضه رفع شود و در درجه بعد به فرد داراي لكنت تمريناتي داده شود تا بتواند شمرده شمرده صحبت كند. دكتر برائتي از ديگر روشهاي درماني لكنت زبان را دادن مشاوره به فرد و خانواده وي در راستاي افزايش اعتماد به نفس فرد و كاهش لكنت بيان نمود و يادآور شد: استفاده از دستگاه لكنت شكن و تمرينات فرد براي شمردگي در صحبت كردن نيز از روشهاي درماني مؤثرند. وي با بيان اين كه بهترين سن براي درمان لكنت زبان قبل از 7 سالگي است، به خانوادههاي داراي چنين فرزنداني توصيه كرد: در صورت داشتن كودكي با لكنت زبان، هر چه زودتر در زمينه درمان عارضه وي به پزشك معالج مراجعه كنيد، چرا كه بعضاً تاخير در شروع درمان و شدت يافتن فشارهاي محيطي ميتواند منجر به بروز صدمات روحي و جسمي در آينده كودك گردد. دكتر برائتي در پايان همچنين خانوادهها را از دادن تذكر و فشار آوردن به كودك براي صحيح حرف زدن باز داشت و گفت: خانوادهها از كمك به فرزند داراي لكنت خويش در گفتن كلمات خودداري نمايند و سعي كنند با تشويق كودك به صحبت كردن در جمع، اعتماد به نفس وي را بالا ببرند. منبع:روانشناسي كودك
__________________
 من چه كنم خيال تو منو رها نمي كنه اما دلت به وعده هاش يه كم وفا نمي كنه من نديدم كسي رو كه مثل تو موندگار باشه آدم خودش رو كه تو دل اينجوري جا نمي كنه خوشبختی ما در سه جمله است تجربه از دیروز، استفاده از امروز، امید به فردا ولی ما با سه جمله دیگر زندگی مان را تباه می کنیم حسرت دیروز، اتلاف امروز، ترس از فردا
|
|
|
|
12-12-2008, 12:39 AM
|
#2 |
|
کاربر فعال
تاریخ عضویت: Nov 2008
محل سکونت: مشهد
نوشته ها: 1,385
تشکرها: 2,943
دفعات تشکر شده در 1,327 پست: 3,058
|
پاسخ : لکنت زبان در کودکان و چگونگي درمان آن
به رغم آنکه امروزه اطلاعات نسبتاً وسیعی درباره لکنت داریم، اما هنوز نمیتوانیم پاسخی روشن و قطعی درباره علت بروز لکنت زبان داشته باشیم. لذا بهتر است پاسخ به این سؤال را این گونه آغاز کنیم که: ما نمیدانیم، اما به نظر میرسد که لکنت کودکان دلایل متعددی داشته باشد و این دلایل یا علل به وجود آورنده لکنت از کودکی به کودک دیگر متفاوت است. بعضی از اوقات لکنت زبان کودک بدون آنکه علت یا علل اولیه آن وجود داشته باشد و یا مؤثر بوده باشد، همچنان ادامه مییابد. شواهد و تجارب علمی نشان میدهد که بعضی از کودکان، بخصوص در سالهای رشد، در زمینه حفظ ترتیبات زمانی و هماهنگیهای حرکات عضلات ظریف دستگاه گویایی که لازمه گویش روان و سلیس است، دچار مشکل اساسی هستند. همانگونه که ضعف در هماهنگی عضلات درشت موجب به هم خوردن تعادل کودک در راه رفتن میشود، بهویژه زمانی که تازه راه رفتن را تجربه میکند، فقدان هماهنگی لازم در کنترل عضلات ظریف دستگاه گویایی نیز ممکن است موجب ناروانی کلامی او شود. هنگامی که کودک یاد میگیرد عضلات گویایی خود را کنترل نماید، لکنت زبان ممکن است همچنان ادامه داشته باشد؛ اگر چه در این شرایط، در بعضی از کودکان لکنت زبان به تدریج از بین میرود. با توجه به حقایق موجود، باید بر این باور باشیم که به غیر از عللی که در زمینه بروز لکنت میشناسیم، عوامل ناشناخته دیگری نیز هستند که سبب استمرار و توسعه لکنت زبان میشوند از جمله: ● فشارهای عاطفی - محیطی بیتردید، انواع خاصی از فشارهای عاطفی و محیطی همانند یک حادثه ناگهانی و یا فشارهای عاطفی - روانی در محیط زندگی بر شیوه سخن گفتن بیشتر ما تأثیر خواهد داشت. بهطور مسلم کودک خردسالی که هنوز سعی دارد بیاموزد که چگونه احساسات خود را کنترل نماید، و بسیاری از وقایع و حوادث روزمره برایش نگران کننده است در برابر فشارهای عاطفی و محیطی، فوقالعاده آسیب پذیر خواهد بود. به عبارت دیگر، در موارد زیادی اختلال تکلمی کودک، خود نشانهای بارز و علامت قابل توجهی از اضطراب و تعارضات درونی اوست. بعضی از اوقات، کودک ممکن است از صحبت کردن در موقعیتهای خاص، به لحاظ این که این موقعیتها در نظر او مشابه موقعیتهایی است که او با تجارب ناخوشایندی مواجه شده است، هراس داشته باشد. بدیهی است که این امر یک مسئله کلی نیست، چرا که کودکان از جهات مختلف با هم متفاوتند و هر کودکی که در موقعیتی دچار مشکل گویایی شده باشد، لزوماً لکنت پیدا نمیکند. باید توجه داشت که در بعضی مواقع، ناروانی کلامی طبیعی کودک نیز ممکن است به عنوان سرآغاز یک مشکل اساسی مورد بررسی قرار گیرد. بدین صورت ممکن است زمانی که کودک دچار ناروانی کلامی طبیعی میشود (لکنت گونهای که در سن او طبیعی است)، خود کودک و یا اطرافیان او آنچنان واکنش و عکسالعملی نسبت به نحوه صحبت کردن وی نشان دهند که کودک احساس کند هر طور شده باید ناروانی کلامی خود را از بین ببرد. در این شرایط هر چقدر کودک بیشتر تقلا کند که اختلال طبیعی گویایی خود را اصلاح نماید، مشکل گویاییاش بیشتر شده، با عکسالعمل تندتر اطرافیان مواجه میگردد. در اینجاست که دور و تسلسل بیهوده و مدار بستهای از اضطراب و تقلا، تقلا و اضطراب، اضطراب و اختلال کلامی و... را در کودک مشاهده میکنیم و بهزودی، کودک خودش را آنچنان گرفتار اختلال در صحبت کردن مییابد که احساس میکند دیگر کاری از او ساخته نیست! شما ممکن است چنین تصور نمایید که لکنت کودکتان به خاطر تجربه ناخوشایند او از یک موقعیت فوقالعاده ترسناک بوده باشد. اگر چه ترس، یکی از عوامل ایجاد کننده اختلال کلامی است، غالباً به تنهایی، تأثیر موقت و گذرایی در بروز اختلال گویایی دارد و صرفاً در موارد اندکی موجب لکنت زبان نسبتاً پایدار میگردد. ● تقلید و لکنت زبان آیا واقعاً لکنت میتواند از طریق تقلید به وجود آید؟ واقعیت این است که هرگز نشنیدهایم یک طوطی، یک پرنده مینا و یا کلاغ سیاهی که از تقلیدکنندگان مشهور هستند، به دلیل زندگی با فردی که لکنت دارد و تقلید از او، دچار لکنت شوند! همچنین آسیبشناسان زبان و گفتار که خودشان خیلی روان و سلیس صحبت میکنند نیز بعد از کار کردن و محشور بودن با صدها نفر از کسانی که دچار لکنت هستند، هرگز دچار لکنت نشده و از مراجعان مبتلا به لکنت خود تقلید نکردهاند! بیشتر افرادی که لکنت دارند، بدون آنکه با یک فرد مبتلا به لکنت مواجه شده و یا چیزی از لکنت شنیده باشند، دچار لکنت شدهاند. به هر جهت تصور نادرست و موهومِ ارتباط تقلید و لکنت موردی ندارد، اما این که چرا از نقش تقلید در لکنت زبان به راحتی نمیگذریم، عمدتاً به این دلیل است که ما معتقدیم کودکان رفتارهای متنوع بزرگسالان را همانند دستگاه تکثیر، تقلید میکنند. اگر چه تقلید رفتار بزرگسالان و والدین توسط کودک لااقل در بعضی از رفتارهای خاص کاملاً درست است، معالوصف مسئله تقلید در مورد لکنت زبان چندان قابل توجیه نیست. در واقع، بررسی پدیده تقلید بخصوص زمانی که بعضی از اطرافیان کودک، مثلاً پدر یا مادر او گاهی دچار لکنت میشوند، بسیار مشکل است. از این رو باید اذعان نمود که به نظر نمیرسد لکنت زبان مثل سرماخوردگی سرایت کند و یا همانند امواج رادیواکتیو وارد بدن فرد شود. براساس شناخت ما از مطالعات موجود در گفتارشناسی، بهترین برداشت این است که تقلید، توجیه فوقالعاده سادهای برای علت یک اختلال پیچیده گفتاری است. ● وراثت و لکنت گاهی به نظر میرسد که لکنت زبان در بعضی از خانوادهها بیشتر متداول است. آیا این بدان معنی است که لکنت پدیدهای است ارثی؟ حقیقت این است که هیچکس نمیتواند در زمینه ارثی بودن لکنت اظهار نظر صریحی داشته باشد، چرا که اطلاعات و دانش ما در این باره بسیار اندک است. عدهای از محققان بر این باورند که احتمال دارد برخی از اختلالات خاص زبان و گفتار که ممکن است بعدها موجب لکنت شود منشاء وراثتی داشته باشد. به هر حال، اگر به احتمال بسیار اندک، وراثت هم در لکنت نقشی داشته باشد، این چنین نقشی بسیار پیچیده و غامض است و همانند دیگر صفات و ویژگیهای ارثی مثل رنگ چشم، رنگ مو و... قابل پیشبینی نخواهد بود. علاوه بر این به نظر میرسد که برای غالب افرادی که لکنت دارند، عامل وراثت (یعنی این که لکنت از والدین یا اجدادشان به ارث رسیده باشد) نقش چندان قابل توجهی ندارد. بنابراین ما نمیتوانیم با صراحت لازم بگوییم که لکنت زبان کودکان خردسال به این دلیل یا دلایل است، اما از بسیاری از عواملی که میتواند موجب آغاز یا تشدید اختلال گویایی فرد شود، مطلع هستیم. بعضی از این عوامل به ویژگیهای خود کودک مربوط میشود، اما برخی دیگر از عوامل لکنت زبان را باید در رفتار و نگرشها و برخوردهای شما جستوجو نمود. منبع:آفتاب
__________________
من چه كنم خيال تو منو رها نمي كنه اما دلت به وعده هاش يه كم وفا نمي كنه من نديدم كسي رو كه مثل تو موندگار باشه آدم خودش رو كه تو دل اينجوري جا نمي كنه خوشبختی ما در سه جمله است تجربه از دیروز، استفاده از امروز، امید به فردا ولی ما با سه جمله دیگر زندگی مان را تباه می کنیم حسرت دیروز، اتلاف امروز، ترس از فردا
|
|
|
|
|
| کاربران در حال دیدن موضوع: 1 نفر (0 عضو و 1 مهمان) | |
| ابزارهای موضوع | |
| نحوه نمایش | |
|
|
Language BY Farsivb Ver 3.0
حالت خطی
