انجمن های پرتال علمی دانشجویان ایران
بازگشت   انجمن های پرتال علمی دانشجویان ایران > رشته هاي پزشكي > پزشكي > پزشكي

پاسخ
قدیمی 01-28-2018, 05:10 PM   #1
melina
کاربر فعال
 
melina آواتار ها
 
تاریخ عضویت: Nov 2008
محل سکونت: مشهد
نوشته ها: 1,533
تشکرها: 2,946
دفعات تشکر شده در 1,327 پست: 3,059
Post همه چیز در مورد فواید و مضرات ورزش کردن!!!

مواقعی که ورزش کردن اشتباه است


در این شرایط ورزش نکنید

فعالیت ورزشی همواره از اهمیت بالایی برخوردار است و به نظر می رسد بهانه ای برای ورزش نکردن وجود نداشته باشد. ورزش کردن مسئله ای جدید و لوکس نیست، بلکه همواره از زمان باستان بر آن تاکید شده است، چون علاوه بر حفظ تناسب اندام تاثیر زیادی در سلامتی دارد. با این حال در برخی شرایط بهترین کار این است که از ورزش کردن بپرهیزید.

مواقعی که ورزش کردن اشتباه است.jpg

چرا باید ورزش کنیم؟

ورزش کردن با فعال کردن تبادلات هورمونی،عصبی و متابولیک باعث بهبود راندمان دستگاه قلب و عروق می شود. فعالیت بدنی همچنین باعث بهبود عملکرد دستگاه تنفسی می شود. اگر می خواهید تعادل را در سلامتی تان برقرار کنید حتما ورزش را در نظر بگیرید. فعال بودن از پوکی استخوان، دردهای کمری و آسیب های ناشی از نشستن در وضعیت نامناسب پیشگیری می کند. با این حال ورزش نیز می تواند در برخی موارد آسیب هایی به بدن برساند و از آن خاصیت مفید خود دور شود.

چه زمانی باید از ورزش دوری کرد؟

روشن است که ورزش بیش از اندازه و نامناسب می تواند اثر عکس گذاشته و بدن را تحت فشار قرار دهد. به عنوان مثال افرادی که دارای مشکل پرفشاری خون هستند باید از ورزش های سنگین و شدید بپرهیزند چون باعث تشدید وضعیت آنها می شود. اما در برخی مواقع نیز ورزش میتواند انتخاب نادرستی باشد که در ادامه اشاره می شود:

ورزش بعد از بیخوابی یا خواب ناکافی

همه ما با این باور بزرگ می شویم که ورزش بر بسیاری از دردهای ما درمان است. به این ترتیب که حتی بعد از گذراندن یک شب بیخوابی و بد خوابی نیز تصور می کنیم باید ورزش کنیم تا انرژی بگیریم. اما این تصور غلط است. اگر شب خواب کافی نداشته اید و بیخواب هستید ورزش نکنید، چون با این کار استرس تان بیشتر خواهد شد. علاوه براین در مواقع بیخوابی و بدخوابی سیستم ایمنی بدن برای ورزش کردن آماده نیست. به این ترتیب نیز ضعیف تر و آسیب پذیرتر می شود.

البته نباید کمبود انرژی به دلیل بیخوابی را فراموش کرد. زمانی که بدن انرژی کافی را ندارد فشار زیادی به عضلات وارد می شود و این مسئله نیز خطر بروز جراحات به آنها را بالا می برد. در واقع فرد زمانی که شب را به خوبی نخوابیده باشید و استراحت نکرده باشید به عضلات خود فشار می آورید و باعث آسیب آنها می شوید. با این حال اگر شب را به خوبی نخوابیده اید و نمی خواهید روزتان را از دست نداده و ورزش کنید توصیه می شود که پیاده روی یا دوی نرم انجام دهید و مدت زمان آن را به نصف ورزش روزهای قبل کاهش دهید.

بعد از زخم و آسیب دیدگی

زخم و جراحت برای ورزشکاران در طول جلسات ورزشی یک امر رایج است. این نوع آسیب ها به دلیل عدم انجام صحیح حرکات، فشار آوردن به بدن، پوشیدن کفش های ورزشی نامناسب و عدم مراقبت و حفاظت از بدن ایجاد می شود. زخم ها و جراحات ورزشی نیز انواع مختلفی دارند که از بین رایج ترین آنها می توان به تروماهای شدید مانند شکستگی، کبودی، رگ به رگ شدن و غیره اشاره کرد. این زخم ها همچنین از یک ضربه یا فشار شدید به بدن وارد می شوند. از بین علائم رایج جراحات ورزشی نیز می توان به درد یا حساسیت شدید، کشیدگی و تورم، ترک خوردگی، عدم توان حرکت دادن عضو و غیره اشاره کرد.

اگر شما هم بعد از ورزش یکی از این علائم را دارید حتما از ورزش کردن بپرهیزید. البته لزومی ندارد که به طور کلی ورزش را کنار بگذارید. اما تا خوب شدن کامل باید از ورزش ها و فعالیت های شدید بدنی دوری کنید. در عین حال لازم است که حتما به پزشک مراجعه کنید. بعد از مشورت با پزشک و فراگرفتن توصیه های وی و درمان آسیب دیدگی می توانید به تدریج شروع به ورزش کنید.

بعد از مصرف الکل

نوشیدنی های الکلی به طور کلی برای بدن مضر هستند. مصرف الکل روی راندمان و قدرت فرد تاثیر منفی می گذارد و این مسئله روی هماهنگی عضلات و بدن اثر سوء دارد. اتانول یکی از ترکیبات شیمیایی موجود در نوشیدنی های الکلی است که باعث ایجاد تغییرات در سیستم عصبی می شود. این ترکیب روی مصرف کننده های الکل وضعیت شادمانی و در پی آن افسردگی ایجاد می کند که باعث کاهش عکس العمل فرد در تمام شرایط می شود. از طرف دیگر مهم است بدانید الکل تاثیر ادرارآور دارد و این مسئله نیز می تواند در طول فعالیت بدنی شدید باعث کم آبی بدن شود. این مسئله به از دست دادن مایعات، ویتامین ها و مواد معدنی مربوط می شود.
اتانول همچنین مانع از جذب منظم مواد مغذی می شود و این مسئله نیز به افزایش وزن بدن منجر می شود.

توصیه های مفید برای ورزشکاران

قبل از شروع هر نوع ورزشی بهتر است از یک متخصص و مربی ورزشی مشورت بگیرید.
در ورزش به تکنیک دقت بیشتری داشته باشید و تمرکزتان را صرفا روی قدرت متمرکز نکنید، چون جابجا کردن وزنه های سنگین بدون رعایت اصول آن بی تاثیر و حتی آسیب رسان خواهد بود.
حد بدن تان را بدانید و فشار زیادی به خود وارد نکنید، چون زیاده روی کردن در ورزش نتیجه عکس داده و به بدن آسیب میزند.
قبل از هر نوع ورزشی بدن را گرم کنید. حرکات کششی ابتدای جلسات ورزشی برای پیشگیری از آسیب دیدگی و افزایش راندمان بدن لازم و ضروری هستند.
اگر به دنبال کاهش وزن هستید حتما با ورزش های هوازی شروع کنید. با این حال دمبل زدن نیز باعث تقویت عضلات شده و شما را به هدف تان نزدیک تر می کند.
تغذیه سالم، متعادل و سرشار از ویتامین ها و مواد مغذی داشته باشید.
آب بنوشید چون تنها روش برگرداندن قدرت بدنی است. یادتان باشد که قبل، حین و بعد از جلسات ورزشی به میزان کافی آب بنوشید.

منبع : تبیان
__________________

من چه كنم خيال تو منو رها نمي كنه
اما دلت به وعده هاش يه كم وفا نمي كنه
من نديدم كسي رو كه مثل تو موندگار باشه
آدم خودش رو كه تو دل اينجوري جا نمي كنه

خوشبختی ما در سه جمله است
تجربه از دیروز، استفاده از امروز، امید به فردا

ولی ما با سه جمله دیگر زندگی مان را تباه می کنیم
حسرت دیروز، اتلاف امروز، ترس از فردا
melina آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
قدیمی 01-29-2018, 04:05 PM   #2
melina
کاربر فعال
 
melina آواتار ها
 
تاریخ عضویت: Nov 2008
محل سکونت: مشهد
نوشته ها: 1,533
تشکرها: 2,946
دفعات تشکر شده در 1,327 پست: 3,059
Exclamation1 برخی ورزش ها برای برخی افراد ممنوع است (1)

قبل از ثبت نام در باشگاه ورزشی این مطلب را بخوانید. شاید ورزش کردن برای شما ممنوع باشد.


ورزش پیاده روی.jpg

پای تان را که به کلاس های بدن سازی بگذارید، آدم هایی را می بینید که هیچ کدام شان شبیه هم نیستند، اما همه شان یک هدف دارند: «سالم تر زندگی کردن!» یکی برای لاغر شدن آمده، دیگری رژیم چاقی دارد و نفر بعدی هم احتمالا نفس کم می آورد و آمده تا بدنش را تقویت کند.

اما متخصصان می گویند آدم هایی که ویژگی جسمانی و وضعیت سلامتی متفاوتی دارند، نباید در یک باشگاه ثبت نام کنند.

دکتر وحید سبحانی، متخصص پزشکی ورزشی و عضو هیأت علمی دانشگاه معتقد است برای برخی افراد که از بیماری هایی خاص رنج می برند، انجام برخی حرکات ورزشی و قرار گرفتن در بعضی محیط ها ممنوع است و بیشتر از آنکه به سلامتی شان نفع برساند، سلامتی شان را تهدید می کند.

1- نمی توانید پیاده روی کنید، اگر. . .

آرتروزی ها و بیماران قلبی نباید زیاد پیاده روی کنند.

قلب تان ریپ می زند؟

به طور کلی ورزش به سه دسته خفیف، متوسط و شدید تقسیم می شود. ورزش های خفیف مانند پیاده روی را به جز موارد خاص همه می توانند انجام دهند، اما همین ورزش خفیف برای کسانی که اخیرا سکته قلبی داشته اند، درد قفسه سینه ناپایدار دارند یا افرادی با مشکل تنگی شدید دریچه قلب (دریچه آئورت)، ممنوع و قدغن است.
افرادی که با مشکل پوکی استخوان مواجه هستند، باید بدانند هر گونه ورزش خمشی مانند دراز و نشست و همچنین ورزش های چرخشی برای آنها ممنوع است

آرتروز دارید؟

کسانی که مشکلات عضلانی اسکلتی دارند به شرطی می توانند ورزش کنند و پیاده روی داشته باشند که درد زیادی نداشته باشند؛ به عنوان مثال کسی که استئوآرتریت زانو یا آرتروز مزمن دارد و 2 تا 3 سال است با این مشکل دست و پنجه نرم می کند، می تواند پیاده روی را در جلسات 10 دقیقه ای انجام دهد ولی اگر پس از این پیاده روی دچار درد زانو شود و درد بیش از دو ساعت طول بکشد، باید دست نگه دارد و پیاده روی را قطع کند، چون این درد، نشانه آسیب مفصل است.

به کسی که آرتروزش شعله ور شده و با درد و تورم حاد زانو همراه است، حتی ورزش خفیف را نیز توصیه نمی کنیم و تنها ورزش توصیه شده، همان انجام امور روزمره و کارهای سبک خانه است. در این افراد چون مفصل خشک است، باید دامنه حرکتی محدود شود. این بدان معنا نیست که پا را بی حرکت نگه دارد، بلکه منظور این است که هنگام خم کردن زانو، دامنه خاصی را حفظ کرده و از آن فراتر نروند.

بیماران مبتلا به آرتروز حاد نباید ورزش را به طور کلی کنار بگذارند، به عنوان مثال کسی که در پا مشکل دارد، اندام فوقانی خود را می تواند ورزش دهد، چون حرکت های دست ممنوع نیست و باید آن را ورزش دهد و بالعکس. در آرتروز حاد که ورم خیلی شدید دارند، حرکات کششی مناسب، تمرین با دوچرخه دستی و حرکت پا به شرط لحاظ کردن دامنه حرکتی، مناسب است. این افراد می توانند فعالیت بدنی را حتی در حالت نشسته به صورت باز و بسته کردن پا روی صندلی انجام دهند.


2- نمی توانید توتال کور بخرید، اگر. . .

دراز و نشست برای کسانی که پوکی استخوان و دیسک دارند، ممنوع است.

پوکی استخوان دارید؟

کسانی که پوکی استخوان دارند، همچنین خانم هایی که یائسه می شوند، باید برای انجام ورزش های متوسط و شدید محتاط باشند. این افراد ابتدا باید مورد معاینه قرار بگیرند که پوکی استخوان دارند یا نه و پس از آن سراغ ورزش مناسب وضعیت خود بروند.

افرادی که با مشکل پوکی استخوان مواجه هستند، باید بدانند هر گونه ورزش خمشی مانند دراز و نشست و همچنین ورزش های چرخشی برای آنها ممنوع است. همچنین برای این افراد استفاده از دستگاه ورزشی موجود در بازار مثل توتال کور (تصویر بالا) هم کاملا مضر است، چون ممکن است سبب شکستگی مهره های کمر آنها شود.

این دسته از بیماران در باشگاه های بدنسازی هم هرگز نباید سراغ ورزش هایی بروند که به طور ناگهانی تغییر جهت می دهد که نمونه واضح آن دستگاه مس گری است. این گروه نباید با گام های بلند بدوند. پس باید از انجام دادن ورزش های هوازی شدید هم پرهیز کنند، چون فشار از پا به ستون مهره ها منتقل شده و سبب شکستگی مهره ها می شود.

دیسک دارید؟

کسانی که دیسکوپاتی دارند، یعنی به هر دلیلی با مشکل دیسک کمر یا گردن مواجه هستند اگر پس از ورزش بیش از دو ساعت درد داشته باشند، نباید آن حرکات را انجام دهند. البته این درد نباید با درد عضلانی اشتباه گرفته شود. همه کسانی که تازه ورزش را شروع می کنند ممکن است به دلیل تجمع اسیدلاکتیک در عضلات خود درد احساس کنند این موضوع مانعی برای ادامه ورزش نیست، بلکه منظور ما درد در مفاصل، لگن و... است.

آنها نباید ورزش هایی را انجام دهند که فشار روی مهره ها و ستون فقرات بالا برود، مثلا بلافاصله بعد از بیدار شدن از خواب نباید ورزش کنند، بلکه این کار را به نیم ساعت بعد از انجام کارهای روزانه موکول کنند. این افراد باید از حرکات ناگهانی و انفجاری جلوگیری کنند و از قبل بدانند که چه ورزشی می خواهند انجام دهند تا حرکات شان ناگهانی نشود.

برداشتن اجسام سنگین هم به دلیل ضعف عضلات، به مهره ها فشار وارد می کند، پس باید از آن خودداری شود. این افراد هم باید ورزش های خمشی مثل درازونشست و توتال کور را فراموش کنند، چون فشار بر ستون فقرات بالا می رود و در نتیجه فشار دیسک هم بالا می رود.


3- نمی توانید روی تردمیل بدوید، اگر. . .

برای کسانی که دیسک دارند، دویدن روی تردمیل ممنوع است.

دیسک دارید؟

یکی دیگر از مواردی که این بیماران باید به آن توجه داشته باشند، احتیاط در استفاده از تردمیل است. نباید به هیچ عنوان روی تردمیل غیراستاندارد که ضربه گیر خوبی ندارد و البته بیشتر دستگاه های موجود نیز اینگونه هستند، بدوند؛ به عنوان مثال کسی که چاق است، دیسک کمر هم دارد و می خواهد لاغر شود، تندتند روی تردمیل غیراستاندارد می دود که نتیجه آن فشار به ستون فقرات و بیشتر شدن درد است.

کسانی هم که از دیسک گردن رنج می برند به ویژه آنهایی که در مرحله حاد بیماری قرار دارند، باید از حرکات ورزشی که به هر صورتی سر به سمت راست، چپ یا بالا و پایین حرکت می کند خودداری کنند، حتی در رانندگی بهتر است هنگام گرفتن دنده عقب، به جای چرخاندن سر، در آینه نگاه کنند.

این بیماران باید ورزش هایی انجام دهند که عضلات محوری را تقویت کند و به عضلات آن ثبات محوری بدهد تا فشار روی دیسک گردن کمتر شود. در این افراد هر گونه حرکت خمشی و چرخشی ممنوع است.

بیشتر کسانی که دچار دیسک کمر و گردن می شوند عضلات شکم و گردن آنها شل است و چاق هستند. پس باید ورزش هایی انجام دهند که عضلات جلو، خلفی و همچنین عضلات طرفین گردن را تقویت کنند.


4- نمی توانید دمبل بزنید، اگر. . .

وزنه برداری برای بیماران کلیوی ممنوع است.

کلیه های تان بیمار است؟

کسانی که در اثر دیابت یا به هر دلیل دیگری مشکل کلیه دارند و کراتین و اوره خون آنها بالاست دویدن سرعتی و تند، ورزش های هوازی شدید، بلند کردن وزنه های سنگین به بالای سر در وزنه برداری و کار با وزنه های سنگین در بدنسازی ممنوع است.

به طور کلی ورزش هایی که برای لحظاتی باید نفس شان را حبس کنند نیز برای این دسته از افراد ممنوع است، چون سبب افزایش فشارخون شده و به کلیه فشار وارد می آورد، ولی ورزش های خفیف و متوسط را می توانند انجام دهند.

برای کسانی که فشار خون بالا دارند، انجام ورزش هایی با وزنه سنگین بدنسازی، بالا بردن وزنه بالای سر و همچنین حبس کردن نفس در سینه ممنوع است.

در قسمت دوم این مطلب، در مورد برخی دیگر از ورزش های ممنوع برای برخی بیماران صحبت خواهیم کرد.

بخش سلامت تبیان
__________________

من چه كنم خيال تو منو رها نمي كنه
اما دلت به وعده هاش يه كم وفا نمي كنه
من نديدم كسي رو كه مثل تو موندگار باشه
آدم خودش رو كه تو دل اينجوري جا نمي كنه

خوشبختی ما در سه جمله است
تجربه از دیروز، استفاده از امروز، امید به فردا

ولی ما با سه جمله دیگر زندگی مان را تباه می کنیم
حسرت دیروز، اتلاف امروز، ترس از فردا
melina آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
قدیمی 01-30-2018, 07:32 PM   #3
melina
کاربر فعال
 
melina آواتار ها
 
تاریخ عضویت: Nov 2008
محل سکونت: مشهد
نوشته ها: 1,533
تشکرها: 2,946
دفعات تشکر شده در 1,327 پست: 3,059
Exclamation1 برخی ورزش ها برای برخی افراد ممنوع است (2)

برای برخی افراد که از بیماری هایی خاص رنج می برند انجام برخی حرکات ورزشی و قرار گرفتن در بعضی محیط ها ممنوع است و بیشتر از آنکه به سلامتی شان نفع برساند، سلامتی شان را تهدید می کند.


در قسمت اول این مطلب درباره ممنوعیت برخی ورزش ها برای برخی افراد بیمار صحبت کردیم. حالا بقیه این ورزش های ممنوع را بیان می کنیم.

5- نمی توانید کوهنوردی کنید، اگر. . .

ام اسی ها، مبتلایان به صرع و آسم نباید قله ها را فتح کنند.

ام اس دارید؟

برای کسانی که مبتلا به بیماری ام اس هستند، محیطی که در آن ورزش می کنند خیلی مهم است، چون این افراد مشکل نوروپاتی و اتونوم پیدا می کنند؛ اگر محیط خیلی سرد یا گرم باشد فشار خون آنها بالا می رود. لباس و کفش این افراد هم خیلی مهم است و باید با دقت بیشتری انتخاب شود.

اگر بیماران مبتلا به ام اس در مرحله حاد بیماری نباشند و علائم بیماری آنها کنترل شده باشد، هیچ ورزشی برای آنها ممنوع نیست، ولی اگر به مرحله حاد رسیده و به عنوان مثال بینایی آنها کمتر شده است و... ، حتما باید پس از معاینه، متخصص به آنها توصیه های ورزشی را بکند.

یک مشکل بزرگ این بیماران، عدم تعادل بدن است پس توصیه می شود هرگز بدون همراه به ورزش نروند، حتی برای پیاده روی، چون ممکن است در اثر به هم خوردن تعادل بدن، زمین بخورند و دچار شکستگی استخوان شوند.

به همین دلیل ورزش هایی مثل کوهنوردی که به خاطر ارتفاع در دمای پایین هوا انجام می شود و نیاز به تعادل دارد، برای این افراد مناسب نیست.

صرع دارید؟

کسانی هم که مبتلا به صرع و تشنج هستند، تنها در صورتی ورزش برای آنها منعی ندارد که علائم بیماری کنترل شده باشد؛ به عنوان مثال بیمار مبتلا به صرعی که برای دو سال تشنج نداشته است، می تواند با همراه، در محیط های دسته جمعی ورزش کند.

افراد مبتلا به دیابت، قبل از ورزش حتما باید چیزی نوشیده یا خورده باشند و نیم ساعت پس از آن ورزش کنند

این افراد باید به این نکته توجه داشته باشند که گرما می تواند به تشنج آنها منجر شود. پس تا حد امکان محیطی که در آن به ورزش می پردازند، گرم نباشد. همچنین زمانی را برای ورزش انتخاب کنند که خسته نیستند.

مثلا پس از 8 ساعت کار روزانه نباید سراغ ورزش بروند، بلکه بهتر است کمی استراحت کنند. سپس در هوایی خوب و مناسب که نه گرم باشد و نه سرد، ورزش کنند.

ولی اگر صرع آنها کنترل شده نیست و مثلا یک ماه پیش تشنج کرده، ورزش های شدید برای آنها ممنوع است، ولی می توانند ورزش های خفیف انجام دهند.

آسم دارید؟

اگر کسی آسم دارد و بیماری وی کنترل شده نیست، به عنوان مثال هر ماه یکی دو بار دچار نفس تنگی حاد می شود، بهتر است ابتدا آن را کنترل کند و بعد سراغ ورزش برود. ولی در صورتی که بیماری کنترل شده است و هر چند ماه یک بار مشکل پیدا می کند، می تواند ورزش انجام دهد، ولی حتما اسپری آبی رنگ سالبوتامول خود را همراه داشته باشد و تا حدامکان، تنها ورزش نکند.

این بیماران نباید در یک مکان خلوت و بدون اسپری به عنوان مثال به مدت یک ساعت بدوند. مکان ورزش نیز خیلی مهم است، مثلا اگر به گرده گل ها و گیاهان حساسیت دارند، نباید در آن منطقه تردد داشته باشند یا پیاده روی کنند.

محیط ورزش نباید آلوده باشد، مثلا در بعدازظهر شلوغ تهران نباید در خیابان ورزش کرد، دوید یا به پیاده روی رفت. بهتر است این افراد در محیط های بسته ورزش کنند که آلودگی کم است و هوا نیز سرد یا گرم نباشد و ورزش را از خفیف شروع کنند.

کسانی که به آسم مبتلا هستند، مشکل دیگری هم دارند و آن اینست که آسم آنها در هوای سرد تشدید می شود. پس حتما باید شال گردن داشته باشند و از زیر شال نفس بکشند تا هوای گرم وارد ریه های آنها شود و داروهای شان را مرتب مصرف کنند.

قندخون تان زیر 100 است؟

بدن برای ورزش به گلوکز (قند خون) نیاز دارد. پس کسانی که قند خون شان زیر 100 است ممکن است طی ورزش دچار افت قندخون یا هیپوگلیسمی شوند. پس برای آنها حتی ورزش خفیف نیز توصیه نمی شود، ولی این بدان معنا نیست که دیواری دور خود بکشند و هیچ فعالیت بدنی نداشته باشند.

این افراد باید کارهای روزمره خود را انجام دهند، مثلا پنج دقیقه به سر کوچه بروند، خرید خود را انجام دهند و در خانه به امور خود بپردازند، چون همه اینها هم فعالیت بدنی محسوب می شود.

در کل پیاده روی آنها بیش از 10 دقیقه طول نکشد، ولی کوهنوردی، یک ساعت پیاده روی و... ممنوع است.

افراد مبتلا به دیابت، قبل از ورزش حتما باید چیزی نوشیده یا خورده باشند و نیم ساعت پس از آن ورزش کنند. توصیه می کنیم دیابتی ها حتما در طول پیاده روی، یک همراه داشته باشند و به خصوص انسولینی ها، حتما پلاکی در گردن داشته باشند که مشخص شود انسولین مصرف می کنند، تا اگر در جایی از هوش رفتند بقیه متوجه شوند انسولین مصرف می کنند و بلافاصله با یک لیوان آب قند به کمک آنها بیایند.

یکی دیگر از معضلات افراد دیابتی، مشکل زخم پاست. برای کسانی که در اثر دیابت دچار مشکل زخم پا شده اند، به هیچ عنوان شنا توصیه نمی شود، ولی اگر زخم در پای آنان وجود ندارد و تنها مشکل گزگز و مورمور در پا دارند و به اصطلاح پای آنها خواب می رود، یعنی دیابت مزمن دارند، دوچرخه سواری و شنا توصیه می شود. اما برای این افراد پیاده روی طولانی و کوهنوردی ممنوع است، چون حس در پاهای شان کم می شود و متوجه ضربه نمی شوند و ممکن است دچار زخم پا شوند.


6- نمی توانید یوگا کار کنید، اگر. . .

دیابت دارید؟

در دیابت بسیاری از بیماران دچار مشکل چشمی به ویژه خونریزی داخل چشم می شوند و دید چشم آنها کم می شود. برای این افراد هر نوع ورزشی که سر را به سمت پایین می آورند مثل یوگا و ژیمناستیک، ممنوع است.

همچنین ورزش های همراه با حبس نفس ممنوع است، چون فشار خون و در نتیجه فشار چشم را بالا می برد و سبب خونریزی چشم می شود. این افراد قبل از هر ورزشی، ابتدا باید با پزشک متخصص چشم مشاوره کنند.

البتـه کسانی که سال هاست دیابت دارند، ولی هنوز گرفتار عوارض چشمی، کلیوی و... آن نشده اند، هیچ منعی در ورزش ندارند و اتفاقا به آنان توصیه می شود تا با انجام حرکات ورزشی عرق کنند، تنفس آنها بالا برود و قند خون شان تنظیم شود. پس ورزش شدید و متوسط نیز برای آنها ایرادی ندارد.

ولی اگر قند خون کسی زیر 100 یا بالای 250 باشد که مجبور به تزریق انسولین هستند، ورزش ممنوع است.

گاهی این افراد فکر می کنند قندخون شان با بالا و پایین پریدن یا دویدن پایین می آید، ولی کاملا برعکس است، به ویژه در دیابت نوع یک که انسولین مصرف می کنند، چون این افراد اگر ورزش کنند قند خون شان حتی بالاتر نیز می رود.

وقت شناس باشید!

کسانی که مشکلات ساده گوارشی مثل نفخ و... دارند، نباید بلافاصله بعد از غذا ورزش کنند، بلکه حداقل دو ساعت باید از صرف غذا بگذرد.

بر خلاف تصور عموم مبنی بر لزوم مصرف غذای پرکالری قبل از ورزش، وعده غذایی نباید شامل گوشت و چربی باشد. بهترین روش، خوردن غذایی شامل کربوهیدرات مثل نان و برنج است. این موضوع برای کسانی که مشکل گوارشی دارند، اهمیت بیشتری دارد.

بخش سلامت تبیان
منبع : مجله سیب سبز - میترا جلیلی
__________________

من چه كنم خيال تو منو رها نمي كنه
اما دلت به وعده هاش يه كم وفا نمي كنه
من نديدم كسي رو كه مثل تو موندگار باشه
آدم خودش رو كه تو دل اينجوري جا نمي كنه

خوشبختی ما در سه جمله است
تجربه از دیروز، استفاده از امروز، امید به فردا

ولی ما با سه جمله دیگر زندگی مان را تباه می کنیم
حسرت دیروز، اتلاف امروز، ترس از فردا
melina آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
قدیمی 02-13-2018, 02:51 PM   #4
melina
کاربر فعال
 
melina آواتار ها
 
تاریخ عضویت: Nov 2008
محل سکونت: مشهد
نوشته ها: 1,533
تشکرها: 2,946
دفعات تشکر شده در 1,327 پست: 3,059
پیش فرض ورزش کردن موقع بیماری مفید یا مضر؟

بسیاری از افراد و حتی بعضی متخصصان در هنگام بیماری، بیمار را تشویق به ورزش کردن می کنند، در حالی که ورزش کردن و فعالیت بدنی بیش از حد در حالت بیماری نهی شده است.

بسیاری از افراد و حتی بعضی متخصصان در هنگام بیماری، بیمار را تشویق به ورزش کردن می کنند، در حالی که ورزش کردن و فعالیت بدنی بیش از حد در حالت بیماری نهی شده است.

حسن اکبری، متخصص آسیب‌شناسی سلولی در مورد اینکه به هنگام بیماری، ورزش کردن مفید است یا مضر، گفت:

«بسیاری از افراد و حتی بعضی متخصصان در هنگام بیماری، بیمار را تشویق به ورزش کردن می کنند، در حالی که ورزش کردن و فعالیت بدنی بیش از حد در حالت بیماری نهی شده است.

در حالت بیماری، برخی یا همه سیستم های سلولی در حالت ضعف و ناتوانی قرار گرفته اند. بنابراین فشار مضاعفی به سلول های بیمار وارد می‌شود.

در چنین شرایطی ورزش کردن نه فقط کمکی به سلول ها نمی کند، بلکه برعکس می‌تواند موجب عمیق‌تر شدن آسیب به سلول ها شود.

به نظر می‌رسد در بیماری‌ها اولین اقدام باید اصلاح تغذیه بیمار و پاکسازی تدریجی سلول ها از مواد زائد از طریق پرهیز از مصرف غذای فراوان باشد، چرا که یکی از دلایل بروز بی رمقی و بی اشتهایی در هنگام بیماری ها، همین پاکسازی می باشد.

بنابراین توصیه می‌شود افراد زمانی که بیمار هستند از فعالیت و پرخوری، در حد امکان خودداری کنند، تا مکانیسم های مختل شده مجدد کارآیی خود را پیدا کنند و از طرفی تحرک بدنی بالا و ورزش کردن را در این شرایط کنار بگذارند.»

نتایج یک بررسی نشان داد هر چه نوجوانان بیشتر ورزش کنند خوشحال ترند، اما به محض رسیدن ساعت ورزش به روزی بیش از دو ساعت، آن ها دچار اضطراب، استرس یا افسردگی می شوند

بیش از 2 ساعت در روز ورزش نکنید

محققان از افراط در ورزش در برخی جوانان ابراز نگرانی می کنند. این واکنش محققان تا اندازه ای به علت تاثیر عکس ورزش بر تناسب اندام و سلامت جوانان است.

اگرچه تبلیغات زیاد، باعث گرایش جوانان و نوجوانان به ورزش می شود، اما از طرفی نیز می تواند به افراط در ورزش منجر شود.

مشکل موقعی به وجود می آید که اصل تبلیغ برای ورزش کردن از روال عادی خود خارج می شود و افراد برای داشتن اندام مناسب و از ترس این که چاق شوند، به ورزش های سنگین و زیاد رو می آورند.

نتایج بررسی ها که در سال 2012 انجام گرفت نشان می دهد بیش از 40 درصد پسران برای افزایش حجم عضله، هفته ای چند روز به ورزش می پردازند. تقریبا 400 درصد آن ها از مکمل های پروتئین و 6 درصد از استروئید استفاده می کنند.

به گفته محققان، استروئید می تواند عوارض جانبی جدی داشته باشد. موادی مانند پودر پروتئین وی و کراتین که مکمل های طبیعی به حساب می آیند هم در صورت مصرف می تواند برای بدن مشکل ساز شود.

یکی از پیامدهای ورزش زیاد وارد آمدن فشار به کلیه هاست.

به طور عموم وزنه برداری تا زمان بلوغ و تکامل رشد بافت ها توصیه نمی شود. به جای وزنه برداری بهتر است به نرمش ها و ورزش هایی مانند شنا پرداخت.

آسیب دیدگی در قسمت تحتانی کمر در نوجوانان که در ورزش کردن افراط می کنند امری شایع است و آن ها را در آینده در معرض خطر قرار می دهد.

بررسی های اخیر نشان می دهد، آسیب دیدگی های مکرر و ادامه فعالیت ورزشی در 70 درصد دختران و پسرانی که نسبت به سن خود زمان زیادی را به ورزش می پردازند شایع است.

فعالیت بیش از حد می تواند به سیستم ایمنی بدن نیز آسیب برساند.

نتایج بررسی دیگری روی بیش از هزار داوطلب 16 تا 20 ساله نشان داد هر چه نوجوانان بیشتر ورزش کنند خوشحال ترند، اما به محض رسیدن ساعت ورزش به روزی بیش از دو ساعت، آن ها دچار اضطراب، استرس یا افسردگی می شوند.

فرآوری : نیره ولدخانی
بخش سلامت تبیان

منابع:
فارس
روزنامه خراسان
__________________

من چه كنم خيال تو منو رها نمي كنه
اما دلت به وعده هاش يه كم وفا نمي كنه
من نديدم كسي رو كه مثل تو موندگار باشه
آدم خودش رو كه تو دل اينجوري جا نمي كنه

خوشبختی ما در سه جمله است
تجربه از دیروز، استفاده از امروز، امید به فردا

ولی ما با سه جمله دیگر زندگی مان را تباه می کنیم
حسرت دیروز، اتلاف امروز، ترس از فردا
melina آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
قدیمی 02-14-2018, 06:35 PM   #5
melina
کاربر فعال
 
melina آواتار ها
 
تاریخ عضویت: Nov 2008
محل سکونت: مشهد
نوشته ها: 1,533
تشکرها: 2,946
دفعات تشکر شده در 1,327 پست: 3,059
Exclamation1 بچه های چندساله نباید ورزش کنند؟

کارشناسان معتقدند تا قبل از هشت سالگی ورزش برای بچه ها ممنوع است. آنها می گویند در این سن بازی کردن و طراحی انواع بازی ها بهترین کمک برای رشد جسمانی و درگیر کردن بچه ها با فعالیت های بدنی است.

بچه ها که از آب و گل درمی آیند، خانواده ها شروع می کنند به برنامه ریزی. پدر کلاس موسیقی پیشنهاد می کند و مادر اصرار دارد که بچه قبل از هر چیزی باید به کلاس زبان خارجه برود. کلاس های نقاشی، مجسمه سازی و ... هم که باید جزء برنامه باشد. بعضی از این خانواده ها هم که به ورزش علاقه مندند، کلاس های ورزشی را برای آنها در نظر می گیرند؛ از شنا و ژیمناستیک گرفته تا فوتبال، والیبال و... تصور هم این است که اگر این کلاس ها را زودتر برای بچه ها شروع کنند، آنها موفق تر می شوند. دیده شده دختر یا پسر بچه ای که هنوز نمی تواند بعضی از کلمات را ادا کند، در کلاس های ورزشی دیده می شود؛ بچه هایی که مجبورند حرکاتی انجام دهند که از عهده اش برنمی آیند.

به نظر می رسد خانواده ها در آموزش دیدن بچه ها عجله دارند و شاید دلیل این اتفاق مشاوره های اشتباهی باشد که به آنها داده می شود. البته تبلیغات درآمدزایی باشگاه ها و سالن های ورزشی هم در این موضوع بی تاثیر نیست. آنها برای درآمدزایی بیشتر خانواده ها را ترغیب می کنند که از سنین پایین فرزندان شان را در کلاس های آموزشی ثبت نام کنند، اما بررسی های کارشناسان ورزشی و حوزه روانشناسی کودک نشان می دهد که شروع ورزش باید در سن مناسب انجام شود.

ورزش، آمادگی جسمانی و اعتماد به نفس آنها را بالا می برد، اما باخت در سنین پایین می تواند تاثیرات منفی روی روحیه کودک به جای بگذارد. بچه ها در هر سنی نمی توانند حرکات خاصی انجام بدهند. حرکت ساده بستن بند کفش ها در سنین پایین اتفاق نمی افتد، چه برسد به حرکاتی مثل ورزش های ژیمناستیک یا ورزش های دیگر. ناتوانی در انجام این حرکات به طور حتم تاثیرات مخربی بر روحیه بچه ها می گذارد که تنفر از ورزش ابتدایی ترین این تاثیرهاست.

حال باید ببینید چرا کارشناسان طب ورزشی با ورزش کودکان در سنین پایین مخالفند؟

بعضی کارشناسان می گویند بچه ها در سن شش سالگی می توانند ورزش هایی مثل شنا را شروع کنند، اما ورزش های دیگر حتما باید از هشت سالگی آغاز شود

در این سن، ورزش ممنوع

کارشناسان معتقدند تا قبل از هشت سالگی ورزش برای بچه ها ممنوع است. آنها می گویند در این سن بازی کردن و طراحی انواع بازی ها، بهترین کمک برای رشد جسمانی و درگیر کردن بچه ها با فعالیت های بدنی است.

در کشورهای پیشرفته بازی هایی طراحی شده که به رشد استخوانی بچه ها کمک می کند. پریدن از روی مانع ها، آویزان شدن از وسایل بازی، رد شدن از تونل های روباز، دویدن های مارپیچی و... از انواع این بازی هاست.

متخصصانی که این بازی ها را طراحی کرده اند، به این موضوع توجه داشته اند که همه اعضای بدن بچه ها از استخوان ها گرفته تا عضله ها درگیر فعالیت شوند.

آنها می گویند در این سنین بهتر است بازی در حدی باشد که انرژی بچه ها تخلیه شود. این گروه مخالف کلاس های آمورزشی هستند و نظرشان این است که یادگیری یکی، دو مهارت بچه ها را خسته و کسل می کند و همه بدن آنها را درگیر نمی کند.

شنا استثناست

بعضی کارشناسان می گویند بچه ها در سن شش سالگی می توانند ورزش هایی مثل شنا و ژیمناستیک را شروع کنند، اما ورزش های دیگر حتما باید از هشت سالگی آغاز شود. البته شنا برای سنین پایین هم مانعی ندارد به این شرط که مربی یا خانواده، بچه را مجبور نکنند که تکنیک خاصی را یاد بگیرد.

بازی در آب و حرکات هایی که خود بچه ها انجام می دهند خیلی بیشتر از آموزش کرال پشت و شنای قورباغه و پروانه می تواند به آنها کمک کند.

بعضی از بچه ها با آموزش های اشتباه مربیان از آب و شنا می ترسند و برای همیشه از این دو فراری می شوند. اگر اجازه داده شود که کودک کم کم و بدون اصرار بزرگ ترها وارد آب شود و فقط بازی کند، راحت تر می تواند با آن رابطه برقرار کند. این جمله بزرگترها که «تو حتما باید شنا یاد بگیری» حالت تدافعی در بچه ها ایجاد می کند. پرت کردن بچه ها در آب هم بدترین راه آموزش آنها و غلبه بر ترس شان است؛ کاری که بعضی از خانواده ها انجام می دهند.

12 سالگی؛ در این سن ورزش تان را انتخاب کنید

تحقیقاتی که کارشناسان انجام داده اند نشان می دهد در سن 10 تا 12 سالگی بچه ها راه شان را انتخاب می کنند. آنها که روحیه گروهی بیشتری دارند، رشته هایی مثل فوتبال، والیبال و بسکتبال را انتخاب می کنند و بعضی ها هم دوست دارند ورزش های انفرادی را انجام بدهند. البته این انتخاب بستگی به این دارد که بچه در چه شرایطی فعالیت کرده، مثلا در دوران برگزاری جام جهانی فوتبال گرایش ها به این رشته بیشتر است.

در این سن اگر دیگر تیم های ملی کشوری که بچه ها آنجا زندگی می کنند، نتیجه خوبی گرفته باشند، بچه ها آن رشته را انتخاب می کنند، نمونه اش در خود ایران اتفاق افتاد؛ سال گذشته بعد از بازی های تیم ملی والیبال در لیگ جهانی، تعداد بچه هایی که در کلاس های والیبال ثبت نام کرده بودند، رشد قابل توجهی داشت.

به روحیه کودک توجه کنید

فدراسیون های ورزشی برای بچه هایی که در سنین پایین هستند، مسابقه می گذارند. مسابقات گروه سنی نونهالان در رشته هایی مثل کشتی، تکواندو، کاراته و... برگزار می شود. کارشناسان روانشناسی خیلی با این موضوع موافق نیستند. آنها معتقدند برگزاری مسابقاتی که تعیین بازنده و برنده در آن اتفاق مهمی است و برنده مدال می گیرد و در فضایی عمومی تشویق می شود، می تواند آسیب های غیرقابل جبرانی داشته باشد.

شکست در سن های پایین، کودک را از ادامه یک فعالیت ورزشی منصرف می کند. بچه ها از 14 سالگی به بعد باخت و برد را درک می کنند و فهم این موضوع برای شان حل می شود. توصیه کارشناسان این است که مسابقات جدی از این سن به بعد برگزار شود.

هشت سالگی؛ بهترین سن برای شروع

باتوجه به فعالیت هایی که بچه ها در سن پایین داشته اند، می توان تشخیص داد آنها به چه ورزش هایی علاقه و در چه رشته هایی استعداد دارند. علاقه به دویدن، شنا کردن، بازی با توپ و.. می تواند بهترین کمک برای والدین و مربیان در انتخاب رشته ورزشی بچه ها باشد.

در هشت سالگی می شود آموزش در یک رشته خاص را برای بچه ها شروع کرد. برگزاری مسابقه در این سن هم مشکلات چندانی برای بچه ها ایجاد نمی کند، البته به این شرط که بچه هایی که در یک سطح هستند با هم رقابت کنند و شکست در روحیه آنها تاثیرات مخربی نگذارد. در این سن باید لذت بردن بچه ها از ورزشی که انجام می دهند در اولویت باشد.

مواظب آسیب ها باشید

موضوع دیگری که باید مورد توجه خانواده ها قرار بگیرد، آسیب های جسمی و روانی حین برگزاری مسابقات است. بعضی از پدر و مادرها اصرار دارند بچه های شان حرکات های ورزشی را به درستی انجام بدهند و انتظاراتی بالاتر از توان شان از آنها دارند که هم این انتظارات و هم استرس هایی ناشی از برگزاری مسابقات در سنین پایین می تواند روان بچه ها را به هم بریزد. اولین راهی هم که به نظر آنها می رسد این است که دیگر ورزش نکنند.

آسیب دیدن در سن پایین می تواند برای همیشه یک بچه را از ورزش زده کند. تحمل درد در سنین پایین کم است و این دردها بچه ها را از ورزش دور می کنند. توصیه ها این است که حرکات بر اساس توان بچه ها و علاقه شان انتخاب شود و از اصرار به انجام یک ورزش خودداری شود.

ورزش سنگین از 15 سالگی

کارشناسان ورزشی می گویند ورزش های پایه باید در سنین پایین آموزش داده شوند. شنا، دوومیدانی و ژیمناستیک در این گروه قرار دارند. این سه ورزش پایه اصلی ورزش های دیگر است. بچه ها می توانند در همین سه رشته تا حد ستاره شدن پیش بروند یا مهارت هایی که در این رشته ها یاد گرفته اند، زمینه خوبی برای فعالیت در رشته های دیگر باشد.

ورزش هایی مثل دوچرخه سواری، والیبال، بسکتبال، فوتبال، بدمینتون و ... که برخورد فیزیکی کمتری دارند، برای گروه سنی 11 تا 14 ساله توصیه می شوند.

بخش سلامت تبیان
منبع: مجله سیب سبز

__________________

من چه كنم خيال تو منو رها نمي كنه
اما دلت به وعده هاش يه كم وفا نمي كنه
من نديدم كسي رو كه مثل تو موندگار باشه
آدم خودش رو كه تو دل اينجوري جا نمي كنه

خوشبختی ما در سه جمله است
تجربه از دیروز، استفاده از امروز، امید به فردا

ولی ما با سه جمله دیگر زندگی مان را تباه می کنیم
حسرت دیروز، اتلاف امروز، ترس از فردا
melina آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
قدیمی 02-15-2018, 04:24 PM   #6
melina
کاربر فعال
 
melina آواتار ها
 
تاریخ عضویت: Nov 2008
محل سکونت: مشهد
نوشته ها: 1,533
تشکرها: 2,946
دفعات تشکر شده در 1,327 پست: 3,059
پیش فرض ورزشی که ضررش بیشتر از فایده‌اش است

وقتی صحبت از ورزش می‌شود، معمولا به یاد فواید آن می‌افتیم. اگرچه آثار مفید ورزش برکسی پوشیده نیست، اما ورزشی سودمند است که با توجه به ساختار عضلانی اسکلتی و در نظر گرفتن محدودیت‌های خاص که در بعضی افراد وجود دارد، برنامه‌ریزی و انجام شود؛ مثلا تمام حرکت‌های ورزشی سودمند نیستند و ضرر ناشی از انجام برخی از آنها بیشتر از فایده‌شان است.


اگرچه نمی‌توان با مطالعه تجربی چنین حالتی را اثبات کرد، زیرا از لحاظ اخلاقی نمی‌توان حرکات مضر را تجویز و نتایج آن را بررسی کرد، اما با بررسی بدن می‌توان این حرکت‌ها را به سه گروه کلی مشکوک، مضر و ممنوع تقسیم‌بندی کرد.

برخی از ورزش‌ها در اثر مشاهده موارد متعدد آسیب ناشی از انجام یک فعالیت خاص جزو این گره قرار گرفته‌اند. از سوی دیگر، آسیب دیدن در اثر یک حرکت تمرینی خاص، به فردی که آن تمرین را انجام می‌دهد بستگی دارد. برخی حرکت‌های تمرینی هم می‌توانند فوایدی برای فرد داشته باشند، اما زیان‌های آنها بیشتر از فایده‌شان است.

برخی دیگر از حرکت‌ها نیز برای ورزشکاران حرفه‌ای مفید هستند، اما انجام آنها در افرادی که تازه تمرین‌های ورزشی را شروع کرده‌اند، باعث آسیب می‌شود. علاوه بر این، کسانی که به مشکلات عضلانی و مفصلی مبتلا هستند، باید در انتخاب حرکت‌های تمرینی دقت بیشتری داشته باشند، مثلا انجام برخی تمرین‌ها باعث تشدید پوکی استخوان، روماتیسم مفصلی، کمردرد و... می‌شود.

خوشبختانه تقریبا برای تمام حرکت‌های مضر، تمرینی جایگزین وجود دارد و برای هرکس حتی در شدید‌ترین حالت‌های بیماری، تمرین‌هایی وجود دارد که به حفظ سلامت کمک می‌کنند.

برخی از شایع‌ترین حرکت‌ها که می‌توانند باعث ایجاد آسیب عضلانی یا مفصلی شوند، در مطلب زیر آورده شده اند.

حرکت‌های چرخش گردن اگر با ملایمت انجام شود و گردن به عقب خم نشود، اشکالی ندارد، اما خم شدن گردن به عقب به‌خصوص در افراد سالمند یا افرادی که بیماری روماتیسم مفصلی دارند، می‌تواند خطرهای جدی را به دنبال داشته باشد

دراز و نشست

دراز و نشست، ورزشی است برای تقویت عضلات شکم، اما اگر عضلات شکم ضعیف باشند به جای فعال شدن و تقویت آنها، عضلات ستون فقرات فعال می‌شود و اگر این تمرین ‌درست انجام نگیرد، با افزایش قوس کمر و فشار به دیسک، به ستون فقرات کمر آسیب وارد می‌کند.

در افرادی که مفاصل آنها شلی بیش از حد دارد، به خصوص در کودکان، باید این نکته در نظر گرفته شود. علاوه بر این، حلقه کردن دست‌ها به پشت سر، علاوه بر تحت فشار قراردادن کمر، باعث آسیب مهر‌ه‌های گردن نیز می‌شود.

برای انجام دراز و نشست در افرادی که این ورزش‌ برایشان ممنوعیت خاصی ندارد، زانوها باید خم باشند و دراز و نشست آهسته انجام شود. نباید پاها به جایی گیر داشته باشند، زیرا گیردادن پاها باعث می‌شود به‌جای فعال شدن عضلات شکم، عضلات کمر فعال شوند.

در صورت ضعف نسبی عضلات شکم، می‌توان یک بالش کوچک را پشت شانه قرارداد و دست‌ها به جای آنکه پشت سر قرار گیرند، در جلو و نزدیک زانوها باشند. چرخاندن ستون فقرات در آخر دراز و نشست هم (رساندن دست راست به زانوی چپ و برعکس) نباید انجام گیرد.

یکی از حرکت‌های مضر برای کمر، خم شدن همراه با چرخش کمر است. به هر حال می‌توان به جای دراز و نشست، از حرکت‌های جایگزین استفاده کرد.

استفاده از دستگاه‌هایی که تبلیغ می‌شوند نیز برای هر فردی مناسب نیست و می‌تواند مشکل‌زا باشد. به کار بردن این دستگاه‌ها برای دراز و نشست، مشکل افرادی را که دیسک کمر و لیزخوردگی مهره دارند، شدیدتر خواهد کرد.

بالابردن مستقیم هر دو پا

بالابردن هر دو پا به‌صورت مستقیم بخشی از تمرین یک ورزشکار است و در افراد غیرورزشکار هم این تمرین به‌عنوان روشی برای تقویت عضلات شکم توصیه می‌شود، اما اگر حین تمرین، عضلات شکم خسته شود یا عضلات از ابتدا ضعیف باشند، این حرکت باعث افزایش قوس کمر می‌شود و فشار به دیسک بین‌مهر‌ه‌ای در ناحیه‌ کمری افزایش می‌یابد.

از طرف دیگر، انقباض عضلات جلو و عقب ستون فقرات، باعث افزایش فشار داخلی دیسک کمر می‌شود و درد بیمار را افزایش می‌دهد یا حتی باعث عود دیسک می‌شود. بنابراین در افرادی که بیرون‌زدگی دیسک دارند، تا زمانی که عضلات شکمی خوب تقویت نشده، این حرکت ممنوع است.

برخی حرکت‌های گردن

به‌طور کلی، انجام حرکت‌های ناگهانی ستون فقرات به نظر بیشتر متخصصان ممنوع است. حرکت‌های چرخش گردن اگر با ملایمت انجام شود و گردن به عقب خم نشود، اشکالی ندارد، اما خم شدن گردن به عقب به‌خصوص در افراد سالمند یا افرادی که بیماری روماتیسم مفصلی دارند، می‌تواند خطرهای جدی را به دنبال داشته باشد. مخصوصا اگر انجام این حرکت ناگهانی باشد، به عروق و اعصاب قاعده جمجمه آسیب وارد می‌کند.

قرار گرفتن روی شانه برای دوچرخه زدن با پا باعث خم شدن بیش از حد ستون فقرات گردنی می‌شود و با ایجاد فشار روی رباط‌ها مشکلات دیسک و آرتروز گردن را تشدید می‌کند

افرادی که اصطلاحا دچار ساییدگی مهره‌های گردن هستند و پوکی استخوان یا سابقه ضربه و درد گردن دارند نیز در معرض آسیب هستند. قراردادن بالشتک پشت سر روی صندلی اتومبیل نیز دقیقا به دلیل جلوگیری از حرکت ناگهانی گردن به سمت عقب هنگام تصادف است.

قرار گرفتن روی شانه برای دوچرخه زدن با پا که جزو حرکت‌های یوگا نیز است، باعث خم شدن بیش از حد ستون فقرات گردنی می‌شود و با ایجاد فشار روی رباط‌ها مشکلات دیسک و آرتروز گردن را تشدید می‌کند. این حرکت برای افرادی که سابقه آرتروز یا پوکی استخوان ستون فقرات دارند کاملا ممنوع است.

کشش عضلات پشت ران با تکیه بر جای بلند

یکی از ضروری‌ترین کشش‌ها برای حفظ سلامت ستون فقرات، کشش عضلات پشت ران است، اما انجام غیراصولی آن باعث آسیب مفاصل می‌شود، مثلا برخی این کشش را با قراردادن یک پا روی جای بلند انجام می‌دهند. اگر زاویه ‌پایی که در بالا قرار گرفته، نسبت به خط عمود بیش از 90 درجه باشد و تنه به جلو خم شود، ممکن است باعث فشار به عصب سیاتیک شود. در افرادی که کوتاهی عضلات پشت ران دارند، این حرکت آسیب بیشتری وارد می‌کند.

حرکت‌های ستون فقرات کمری

اگرچه برخی عقیده ‌دارند خم شدن ستون فقرات به سمت عقب کلا ممنوع است، اما با توجه با اینکه این حرکت جزئی از حرکت‌های طبیعی ستون فقرات است و روزمره انجام می‌شود، پس مشکلی ایجاد نمی‌کند، مگر اینکه کنترل نشده و ناگهانی باشد. در این صورت به بافت‌های قسمت پشتی ستون فقرات آسیب وارد می‌شود.

انجام این حرکت به‌صورت ملایم و کنترل شده می‌تواند ورزشی مناسب برای برخی افراد مبتلا به کمردرد باشد، ولی برای بعضی دیگر، به‌خصوص آنهایی که دچار جابجایی مهره‌های کمری هستند، کاملا ممنوع است.

بخش سلامت تبیان
منبع: هفته نامه سلامت - دکتر غلامرضا رئیسی ، متخصص طب فیزیکی و توانبخشی و دانشیار دانشگاه تهران
__________________

من چه كنم خيال تو منو رها نمي كنه
اما دلت به وعده هاش يه كم وفا نمي كنه
من نديدم كسي رو كه مثل تو موندگار باشه
آدم خودش رو كه تو دل اينجوري جا نمي كنه

خوشبختی ما در سه جمله است
تجربه از دیروز، استفاده از امروز، امید به فردا

ولی ما با سه جمله دیگر زندگی مان را تباه می کنیم
حسرت دیروز، اتلاف امروز، ترس از فردا
melina آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
قدیمی 02-16-2018, 07:48 PM   #7
melina
کاربر فعال
 
melina آواتار ها
 
تاریخ عضویت: Nov 2008
محل سکونت: مشهد
نوشته ها: 1,533
تشکرها: 2,946
دفعات تشکر شده در 1,327 پست: 3,059
Question کدام ورزش‌ها برای دیابت مفیدند و کدام مضر؟

اگر شما دیابت دارید یکی از بهترین چیزهایی که برای شما لازم است، فعالیت بدنی است. یک برنامه ورزشی منظم و ممتد می تواند قند خون شما را تثبیت کند، نیاز به دارو و انسولین را کاهش می دهد و تغییرات وزن را کنترل می کند.

دیابت خطر ابتلا به بیماری های قلبی را افزایش می دهد، اما ورزش آن را پایین می آورد. مهم تر از همه این که ورزش کمک می کند تا از زندگی لذت بیشتری ببرید. البته قبل از شروع ورزش باید با پزشک خود مشورت کرده و وضعیت بیماری خود را برای وی توضیح دهید. ممکن است پزشک مربوطه، یک ورزش فیزیکی کامل و فرح بخش را به شما توصیه نماید.

شما ممکن است به یک تست ورزش برای ارزیابی عملکرد قلب خود نیاز داشته باشید تا بهترین ورزش برای شما تعیین شود.

در قسمت زیر، عوارض شایع در بیماری دیابت و نکاتی که افراد مبتلا به آنها باید هنگام ورزش رعایت کنند، آورده شده است.

لازم به تذکر است که ورزش های آبی مخصوصاً شنا بهترین انتخاب برای کسانی هستند که دچار عوارض دیابت شده اند.

آسیب اعصاب پاها

از آنجایی که آسیب پاها موجب کاهش قابلیت انعطاف عضلات و مفاصل بدن می شود، انجام نرمش های کششی که در آن عضلات به مدت 10 تا 20 ثانیه تحت کشش قرار می گیرند از اهمیت فراوانی برخوردار است. به طور کلی ورزش مناسب این افراد، ورزشی است که فشار زیادی روی پاها وارد نمی کند (مثل دوچرخه یا قایق سواری). همچنین این افراد باید هنگام ورزش، اصول مراقبت از پاها را دقیقاً اجرا کنند.

اگر قند خون شما بالاست ( بالای 250 در افراد دیابتی نوع دو یا بالای 200 برای افراد نوع یک)، باید ورزش را تا هنگام پایین آمدن قند خون به تعویق انداخت

آسیب شبکیه چشم

در مواقعی که آسیب چشم در مرحله فعال و شدید آن است، ورزش کردن برای چشم شما ضرر دارد. پس ابتدا به درمان آسیب مورد نظر بپردازید (معمولا لیزر درمانی). شروع ورزش تنها زمانی است که پزشک شما پس از تحت کنترل در آوردن ضایعه، اجازه آن را به شما بدهد.

به طور کلی در هنگام وجود آسیب شبکیه، انجام ورزش هایی که محتاج به زور زدن هستند مثل وزنه برداری و یا ورزش هایی که در آنها سر در وضعیت پایین تر از بدن قرار می گیرد و یا در معرض تکان های شدید است مثل بسکتبال و فوتبال، به علت افزایش فشار چشم و خطر بروز خونریزی داخل چشمی، ممنوع است.

آسیب کلیه ها

در آسیب کلیه ها مخصوصاً هنگامی که همراه با افزایش فشار خون باشد، شما باید از انجام ورزش های سنگین و حرفه ای و یا ورزش هایی که حرکات دست در آن ها زیاد است خودداری کنید، ولی انجام ورزش های هوازی سبک یا با شدت متوسط می تواند مفید باشد. در این مواقع مصرف مایعات کافی در طول ورزش از اهمیت زیادی برخوردار است.

آسیب رگ های محیطی

در مواقعی که علائمی چون درد پشت ساق و یا سردی پاها هنگام فعالیت بدنی وجود دارد، انجام بعضی ورزش ها مخصوصاً پیاده روی متناوب به طوری که همراه با استراحت کافی در فواصل راه رفتن باشد، کمک زیادی در بهتر شدن علائم می کند.

بیماری های قلبی و افزایش فشار خون

در این مواقع لازم است تا پزشک شما قبل از شروع هر گونه فعالیت ورزشی میزان توانایی شما در انجام ورزش را با انجام "تست ورزش" محاسبه نماید و بر این اساس، ورزشی را که متناسب با وضعیت شما باشد پیشنهاد کند.

از آنجایی که در بیماران دیابتی در اکثر مواقع بیماری های قلبی بدون علامت است، توصیه می شود در تمامی افراد مبتلا به دیابت نوع یک که بیشتر از 30 سال سن دارند و یا بیشتر از 15 سال از تشخیص دیابت آن ها گذشته است و نیز تمامی افراد بالای 40 سال مبتلا به دیابت نوع دو، تست ورزش انجام شود. به طور کلی انجام ورزش های هوازی با شدت کم یا متوسط برای بیماران قلبی مفید است.

نکات ایمنی

پیشگیری از آسیب بدن به وسیله گرم کردن آن به مدت 5 تا 10 دقیقه با فعالیت های متوسط و کششی و هم چنین انجام این کار 5 تا 10 دقیقه بعد از ورزش کردن که قدم زدن در یک محیط مناسب راه خوبی برای گرم کردن بدن است.

ورزش روی سوخت و ساز بدن تأثیر می گذارد؛ برای مثال سرعت سوختن قند در بدن برای تولید انرژی را افزایش می دهد، اما شما باید یک برنامه ریزی منظم و مرتب داشته باشید و پله به پله پیش روید که در این زمینه پزشک شما می تواند به شما کمک کند.

بیمار دیابتی باید کفش مناسبی بپوشد، که دارای یک لایه نرم باشد و از نظر طول و پهنا به انگشتان فشار نیاورد و پا در آن کاملا راحت باشد

قبل از شروع به ورزش باید موارد زیر را انجام دهید

- اندازه گیری قند خون قبل و بعد از فعالیت و هر 20 تا 30 دقیقه در طول ورزش های طولانی (بسیاری از فعالیت ها 500 تا 600 کالری انرژی در ساعت مصرف می کنند). اگر قند خون شما زیر 100 میلی گرم در دسی لیتر باشد، یک خوراکی سرپایی حاوی 20 تا 30 گرم کربوهیدرات قبل از شروع ورزش مصرف نمایید.

- اگر قند خون شما بالاست ( بالای 250 در افراد دیابتی نوع دو یا بالای 200 برای افراد نوع یک)، باید ورزش را تا هنگام پایین آمدن قند خون به تعویق انداخت.

- شناخت علائم و نشانه های پایین افتادن قند خون؛ برای مثال سرگیجه، تعریق، لرز، دوبینی، و خوردن مقداری خوراکی حاوی کربوهیدارت هنگامی که این اتفاق می افتد.

- شروع ورزش 1 تا 2 ساعت بعد از غذا خوردن

- پرهیز از ورزش در زمانی که اوج فعالیت انسولین می باشد. ورزش صبحگاهی مناسب است. افرادی که دارای دیابت نوع یک هستند، باید از ورزش هنگام عصر تا آنجا که ممکن است پرهیز کنند.

- تنظیم کردن مقدار مصرف انسولین در صورتی که ضرورت داشته باشد که در این مورد باید به توصیه های پزشک خود عمل کرد، اما این معمولاً به معنی کاهش مقدار انسولین کوتاه اثر قبل از ورزش می باشد.

- افرادی که قرص های خوراکی ضد دیابت استفاده می کنند باید با پزشک خود مشورت نمایند.

- بعد از ورزش های سخت و طولانی، شما ممکن است به کربوهیدارت اضافه تری در 24 ساعت برای جایگزینی کربوهیدرات سوخته شده نیاز داشته باشید. به ذهن خود بسپارید که 550 گرم کربوهیدارت برای جایگزینی و جبران سطح گلیکوژن بعد از فعالیت های مصرف کننده گلیکوژن مانند دوی استقامت یا دوچرخه سواری لازم است. بنابراین مراقب هیپوگلسیمی (کاهش قند خون) باشید.

- نوشیدن مایعات فراوان حدود دو ساعت قبل از ورزش و هم چنین بعد از ورزش، برای جایگزینی آبی که از طریق تعریق در طول ورزش طولانی دفع شده لازم است.

- پوشیدن کفش مناسب، که دارای یک لایه نرم باشد و از نظر طول و پهنا به انگشتان فشار نیاورد و پا در آن کاملا راحت باشد. جوراب ها نیز باید مناسب (نخی) انتخاب شده و رطوبت پا را گرفته و پاها را خشک نگه دارند.

- استفاده کردن از یک دستبند و یا برچسب شناسایی بیماری دیابت که به آسانی قابل دیدن باشد.

- دانش و آگهی شخص از چگونگی پاسخ قند خون بدنش به ورزش.

- ورزش را مفرح و با علاقه انجام دهید. اگر قصد دارید که ورزش ها را به خوبی انجام دهید، باید آن ها را با لذت انجام دهید، نه به صورت اجباری. بسیاری از افراد از این که با دوست خود و یا یک گروه از مردم به ورزش بپردازند احساس لذت می کنند. یافتن یک محل لذت بخش و مناسب برای ورزش نیز شما را با انگیزه می سازد.

فرآوری: معصومه آیت اللهی
بخش سلامت تبیان

منابع:
کتاب دیابت راه درمان، از مجموعه کتاب های "انجمن اطلاع رسانی دیابت گابریک"
تربیت بدنی دانشگاه صنعتی اصفهان
__________________

من چه كنم خيال تو منو رها نمي كنه
اما دلت به وعده هاش يه كم وفا نمي كنه
من نديدم كسي رو كه مثل تو موندگار باشه
آدم خودش رو كه تو دل اينجوري جا نمي كنه

خوشبختی ما در سه جمله است
تجربه از دیروز، استفاده از امروز، امید به فردا

ولی ما با سه جمله دیگر زندگی مان را تباه می کنیم
حسرت دیروز، اتلاف امروز، ترس از فردا
melina آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
قدیمی دیروز, 04:08 PM   #8
melina
کاربر فعال
 
melina آواتار ها
 
تاریخ عضویت: Nov 2008
محل سکونت: مشهد
نوشته ها: 1,533
تشکرها: 2,946
دفعات تشکر شده در 1,327 پست: 3,059
پیش فرض ورزش‌های مفید برای بیماری ام اس

بیماران ام اس می توانند ورزش کنند؟

ورزش‌های مفید برای بیماری ام اس

مطالعات جدید نشان داده است که انجام ورزش‌هایی که بر تعادل بدن تمرکز دارند می‌تواند به بیماران مبتلا به MS کمک کند.

بیماری ام اس یا multiple sclerosis از شایع‌ترین بیماری‌های مغز و اعصاب است که قسمت‌هایی از نخاع یا مغز را گرفته و پاره‌ای از توانایی‌های جسمی و حرکتی بیمار را با مشکل مواجه می‌سازد.

ورزش کردن مفیده یا مضر؟

به عقیده پزشکان نواقص مربوط به راه رفتن از رایج‌ترین عوارض بیماری ‌ام‌اس است که به‌عنوان عامل محدود‌کننده زندگی روزمره بیماران شناخته شده است که بر همین اساس سال‌ها بود که بیماران مبتلا به ‌ام‌اس از انجام هر گونه فعالیت ورزشی بر حذر داشته می‌شدند.

افرادی که چنین توصیه‌ای می‌کردند، بر این باور بودند که دوری از فعالیت ورزشی باعث حفظ انرژی بدن و کم‌شدن خستگی می‌شود اما مطالعات جدید تاثیر مثبت فعالیت جسمانی روی بیماران را به اثبات رسانده است. به‌طور طبیعی افراد سالم جامعه پس از انجام فعالیت‌های ورزشی دچار تغییراتی در حالات طبیعی بدن می‌شوند که در بیش از ۴۰ درصد بیماران مبتلا به ‌ام‌اس نیز بعد از فعالیت ورزشی تعداد یا شدت علائم حسی عود می‌کند.

اما این عواقب همگی جسمانی بوده و ۳۰ دقیقه بعد از اتمام فعالیت ورزشی در بیش از ۸۵ درصد بیماران به حالت عادی بازمی‌گردد. شواهدی وجود دارد که بیماران ‌ام‌اس می‌توانند در هر دو نوع تمرین استقامتی و قدرتی شرکت کنند و از تاثیرات مطلوبی که هر یک روی بدن دارند، بهره‌مند شوند.

ورزش های متمرکز بر تعادل بدن

بیماران مبتلا به «MS» معمولا دچار خستگی، سرگیجه و عدم تعادل می‌شوند. بررسی‌های جدید نشان داده است که انجام 14 هفته‌ ورزش که تمرکز بر تعادل داشته باشد، می‌تواند به بیماران MS کمک کنند.

بیشتر برنامه‌های ورزشی که برای بیماران ام اس استفاده می‌شود بر پایه حرکات قدرتی - تعادلی استاندارد هستند که صرفا برای بیماران ام اس طراحی نشده اند.

محققان در تلاش هستند برنامه‌های خاص تعادلی برای بیماران ام اس طراحی کنند.

همچنین گنجاندن تمرین های ورزشی مربوط به حرکات چشم نیز می‌تواند برای بیماران ام اس مفید باشد.

مدیر این تحقیقات می‌گوید: ما می خواستیم ببینیم که انجام حرکات ورزشی تعادلی و حرکات ورزشی چشمی می‌تواند بر خستگی و تعادل بیماران ام اس تاثیر بگذارد یا خیر. ما دریافتیم که این گونه برنامه‌های ورزشی می‌تواند تاثیر زیادی بر شرایط بیماران ام اس داشته باشد.

قبل از ورزش، با پزشک خود مشورت کنید

با وجود اینکه ورزش می‌‌تواند به تخفیف علائم بیماری ‌ام‌اس کمک کند، اما بسیار مهم است که برای موفق شدن، احتیاط‌های لازم را در یک برنامه‌ ورزشی در نظر گرفت. برای مثال این بیماران به افزایش دمای بدن بسیار حساس هستند و باید همواره این موضوع را در تمرینات ورزشی خود مورد توجه قرار دهند. لذا توصیه می‌شود قبل از آغاز برنامه‌ ورزشی حتما با پزشک خود مشورت کنند.

توصیه های مهم

- بیش از حد به ورزش نپردازید. انجام فعالیت های ورزشی در بیماران مبتلا به MS باید با احتیاط انجام گیرد و حرکات کششی موجب آسیب نشود. اگر در ورزش افراط کنید ممکن است موجب کشیدگی عضلات و آسیب به سیستم عضلانی شوید. افزایش درد در عضلات منجر به خستگی بیش از حد و وارد شدن استرس به بدن و ذهن می‌شود.

مواقعی که بدن گرم می‌شود و دمای آن افزایش می‌یابد، علائم بیماری ام اس دوباره پدیدار شده و یا بدتر می‌شوند. لذا قبل از آغاز برنامه‌ ورزشی باید با پزشک خود مشورت کنند

- همیشه قبل از شروع ورزش با نرمش مناسب بدن را گرم کنید و پس از ورزش نیز با نرمش آرام بدن را سرد کنید.

- به آرامی‌پیش بروید. مثلا اگر قرار است که 30 دقیقه ورزش کنید، با جلسات 10 دقیقه‌ای شروع کنید و به تدریج آن را افزایش دهید.

- در یک محیط امن ورزش کنید. از ورزش در سطوح لغزنده اجتناب کنید، در نور کم ورزش نکنید، قالیچه‌ها را کنار بگذارید و هر چیزی که ممکن است خطری در حین ورزش برای شما ایجاد کند را دور کنید.

- اگر در تعادل مشکل دارید، هنگام ورزش به یک نرده یا تکیه‌گاه تکیه کنید.

- هر زمانی که احساس کردید حالتان خوب نیست و یا ممکن است آسیب بببینید ورزش را متوقف کنید.

- فعالیتی را انتخاب کنید که برای شما جالب باشد و از انجام آن لذت ببرید. ورزش های هوازی، آبی، شنا، تای چی، پیلاتس و یوگا ورزش هایی هستند که برای بیماران مبتلا به MS مناسب هستند.

اگر دمای بدن افزایش یابد، چه اتفاقی می افتد؟

افراد مبتلا به MS به گرما حساس هستند، یعنی در مواقعی که بدن گرم می‌شود و دمای آن افزایش می‌یابد، علائم بیماری دوباره پدیدار شده و یا بدتر می‌شوند. در هنگام ورزش دمای بدن افزایش می‌یابد.

با رعایت موارد زیر می‌توان از افزایش بیش از حد دمای بدن جلوگیری کرد:

- در ساعات گرم روز ، ورزش نکنید و از ورزش در ساعات 10 صبح تا 3 بعد از ظهر خودداری کنید. اگر بیرون از منزل ورزش می‌کنید، سعی کنید صبح زود و یا عصرها ورزش کنید.

- مقدار زیادی مایعات خنک بنوشید.

- مراقب حالت های بدن خود باشید. اگر دچار علائمی‌ شدید که قبل از ورزش آنها را نداشتید، آرام تر ورزش کنید و یا ورزش را متوقف کنید تا بدنتان خنک شود.

- شنا، ورزش های آبی و نرمش های آبی ایروبیک بدن شما را حین ورزش خنک نگه می‌دارند. قبل از اینکه وارد آب شوید، درباره‌ی دمای آب استخر از مسئول استخر سؤال کنید. همچنین مطمئن شوید که سطوح لغزنده در اتاق کمدها و در اطراف استخر وجود نداشته باشد.

منابع:
ایسنا
روزنامه فرهیختگان
هفته نامه سلامت
__________________

من چه كنم خيال تو منو رها نمي كنه
اما دلت به وعده هاش يه كم وفا نمي كنه
من نديدم كسي رو كه مثل تو موندگار باشه
آدم خودش رو كه تو دل اينجوري جا نمي كنه

خوشبختی ما در سه جمله است
تجربه از دیروز، استفاده از امروز، امید به فردا

ولی ما با سه جمله دیگر زندگی مان را تباه می کنیم
حسرت دیروز، اتلاف امروز، ترس از فردا
melina آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
پاسخ

برچسب ها
فواید, مضرات, ورزش, پزشکی, آموزش


کاربران در حال دیدن موضوع: 1 نفر (0 عضو و 1 مهمان)
 
ابزارهای موضوع
نحوه نمایش

مجوز های ارسال و ویرایش
شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
شما نمیتوانید فایل پیوست در پست خود ضمیمه کنید
شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید

BB code is فعال
شکلک ها فعال است
کد [IMG] فعال است
کد HTML غیر فعال است
انتخاب سریع یک انجمن



اکنون ساعت 02:08 PM برپایه ساعت جهانی (GMT - گرینویچ) +3.5 می باشد.
Design & Support By BlogSkin
Powered by vBulletin Version 3.8.6
Copyright ©2000 - 2018, Jelsoft Enterprises Ltd.

 Language BY Farsivb Ver 3.0


تمامی حقوق محفوظ و استفاده از آن با ذکر منبع مجاز است.